Nasi fotografowie
O Galerii
Jak dojechać?
Nasz cel
Co dalej?
o
Drugim etapem projektu jest wystawa fotografii w Galerii 2 Światy Iwony Kargol-Dębickiej. Ich autorami są amatorzy i profesjonaliści, którzy odwiedzają stadiony piłkarskie zawodowo lub w ramach zainteresowań. Co ważne – nie skupiamy się na zdjęciach z Polski – przeciwnie. Zamierzamy pokazać, że kibicowanie to wspólny język, łączący miliony ludzi na całym świecie. Wystawa będzie dostępna dla zwiedzających od 11 do 22 września, wernisaż w piątek 10 września o 19:00. Wszystkich chętnych zapraszamy do odwiedzenia Galerii – to tylko kilka minut od krakowskiego Rynku Głównego, a zwiedzanie jest oczywiście bezpłatne!
0
Adam Adamus – (ur. 1982) absolwent warszawskiej Akademii Fotografii, magister stosunków międzynarodowych ze specjalizacją wschodnią. Fotografią interesuje się od lat, zawodowo robi zdjęcia od 2007 r. Uczestnik Forum Młodych Fotografów Asia-Europe Foundation, dzięki któremu brał udział w dwóch wystawach zbiorowych z cyklu „Creative Economies” w Kuala Lumpur i Hanoi. Specjalizuje się w reportażu. Współpracuje z agencją Newspix.pl.
Anders Hviid– (ur. 1975) zawodowy fotograf urodzony w Kopenhadze, prowadzi własne studio. Futbol w niższych ligach pozwala mu połączyć dwie największe pasje – fotografię i piłkę nożną. Tam jest prawdziwy duch piłki, prawdziwi ludzie i prawdziwi kibice. Strumień małych historii, z dala od mediów.
Andibachtiar Yusuf – indonezyjski reżyser uchodzący za guru wśród tamtejszych kibiców. Jego krótkometrażowy film „Hardline” (2005) zadebiutował na Festiwalu Filmowym w Berlinie i został włączony do oficjalnych materiałów FIFA wydanych przy okazji Mistrzostw świata w Niemczech. Jego dwie pierwsze długometrażowe produkcje „The Jak” (2007) i „The Conductors” (2008) są także poświęcone kibicowaniu, a jego pierwszy film fabularny „Romeo Juliet” (2009) jest znów… o piłce nożnej.
Claudio Zatti – (ur. 1984) z wykształcenia grafik i fotograf. Jego zdjęcia były eksponowane na kilku wystawach, a obecnie współpracuje jako fotoreporter z ukochanym klubem. Jest wiernym kibicem czwartoligowego Club Atlético Excursionistas. Uwielbia niższe ligi, bo tam futbol jest prawdziwszy, a pasja kibicowania bardziej autentyczna niż w największych klubach.
Dan Orlowitz – (ur. 1986) Amerykanin urodzony w Filadelfii, od trzech lat zamieszkały w Tokio. Przypadkiem trafił na Ajinomoto Stadium, gdzie zadomowił się wśród fanatycznych kibiców. Aktywnie uczestniczy w ruchu kibicowskim i propaguje FC Tokyo wśród obcokrajowców, prowadząc anglojęzycznego bloga aishiteru-tokyo.com.
Edmond Waworuntu – (ur. 1975) z wykształcenia drukarz, z zawodu producent filmowy. Współtwórca Bogalakon Pictures, studia realizującego filmy m. in. o kibicach. Twierdzi, że choć futbol w jego kraju zżera korupcja, na trybunach zasiadają najbardziej fanatyczni kibice na świecie. Dopiero od niedawna uczy się fotografować „lustrzanką”, bo dla niego uchwycenie odpowiedniego momentu to nie kwestia aparatu.
Gordon McCreath – Szkot uczący niemieckiego i uczęszczający na mecze wszędzie tam, gdzie ma okazję. Nie jest fotografem, nie jest też groundhopperem. Jednak od lat odwiedza dziesiątki wielkich i zupełnie małych stadionów, dokumentując kibicowanie. Jedyne ujęcia, których w jego kolekcji nie znajdziemy, to zdjęcia piłkarzy. Bo te, jak twierdzi, znacznie lepiej robią zawodowcy.
Graham Holliday – dziennikarz-freelancer. Przez 10 lat mieszkał w Wietnamie, a w sierpniu 2009 przeniósł się do Kigali w Ruandzie. Publikuje informacje i prowadzi bloga fotograficznego kigaliwire.com. Pracuje również dla Frontline Club w Londynie i szkoli dziennikarzy w BBC College of Journalism.
Irawan Yani Putro – (ur. 1970) urzędnik w regionalnym rządzie Wschodniej Jawy. Urodzony w słynącej z oddanych kibiców Surabai od 5. roku życia pasjonuje się koleją i prowadzi fotobloga na temat pociągów w Indonezji. Bardzo lubi również piłkę, ale jego ulubionym zespołem nie jest miejscowa Persebaya, a Bayern.
Jamie Crick – fotografię uwielbia od dziecka, ale na poważnie zaczął się nią zajmować dopiero kilka lat temu. Za to od kiedy tylko pamięta, kibicuje Arsenalowi Londyn, jak cała jego rodzina. Wspólne wyjścia na mecz z ojcem i braćmi traktuje jak święto, które pozwala nie tylko spotkać się z krewnymi, ale też przeżywać wspólnie pasję z sześćdziesięcioma tysiącami innych ludzi, niezależnie od ich pochodzenia, rasy czy religii.
Jimmy Baikovicius – (ur. 1962) inżynier urodzony w Montevideo. Do 30. roku życia studiował w Montrealu i Minnesocie, specjalista m. in. w zakresie robotyki i matematyki stosowanej. Ma własną firmę, a w wolnych chwilach oddaje się fotografii, podążając m. in. za reprezentacją Urugwaju na Mistrzostwa Świata 2010.
Jon Hall – posiadacz karnetu na Fulham FC, miłośnik amatorskiej piłki nożnej. Oglądał mecze na ok. 200 stadionach, a fotografią zajął się wskutek… frustracji. Miał dość faktu, że masowe media nie pokazują historii i atmosfery, tylko „wiecznie migawki z zawodników kopiących piłkę, z zamazaną widownią w tle”. Fotografuje z trybun lub zza boiska, próbując uchwycić przeżycia widzów.
Keiko Sasada – mieszka na japońskim „biegunie zimna”, w Sapporo. Od ponad 20 lat pracuje jako projektantka. Właśnie mija piętnasty sezon, od kiedy jest obecna na meczach drugoligowego Consadole – podąża za klubem od chwili jego powstania. Na meczach stoi między fanatycznymi ultrasami i choć nie jest członkinią grupy, ma wśród nich wielu przyjaciół.
Lolade Adewuyi – Nigeryjczyk mieszkający w stolicy, Lagos. Z wykształcenia anglista, z zawodu dziennikarz. Publikował już m. in. w „USA Today”, „BBC Focus on Africa” czy „The Guardian”. W czerwcu 2010 wziął udział w reality show „Bud House” w RPA, gdzie kibice z 32 krajów walczyli o względy publiczności.
Marco Fieber – (ur. 1986) studiuje nauki polityczne oraz historię Kaukazu w Jenie. W wolnym czasie udziela się jako dziennikarz i fotograf. Ma sympatię dla bardzo znanych z kibiców Hansy Rostock, Sankt Pauli i Carl Zeiss Jena. Jednak bardziej od piłki nożnej interesuje go Europa Wschodnia, jej mieszkańcy i kultura.
Mario Orellana – (ur. 1985) jego pierwszy aparat jest od niego sporo starszy. Poczciwą Werlisę Color pożyczył najpierw od mamy, ale używa jej stale. Mario jest wesołym człowiekiem, ale w kwestii fotografii zawsze zachowuje powagę. Sypia mało, bo godzinami siedzi nad wykonanymi wcześniej zdjęciami.
Michael Hughes – (ur. 1952) Skończył historię na London University na początku lat 70., po czym zaczął przygodę z fotografią. W latach 80. wyjechał do Berlina, gdzie mieszka do dziś. Na koncie ma wiele wystaw, współpracę z wielkimi mediami pokroju „Sterna” czy „National Geographic”, a w ostatnich latach nawet… zaproszenie do talk show amerykańskiego komika Jaya Leno.
Raheem Atherley – zamieszkały w Londynie dyrektor kreatywny, zakochany we wzornictwie i sztuce. Przez ostatnie 20 lat zajmował się modą, architekturą i pracą wydawniczą. To nauczyło go doceniać dobre projekty. Obecnie opisuje je w „Square Magazine”, specjalistycznym medium poświęconym designowi.
Ryu Voelkel – Japoński fotograf osiadły w Paryżu. Tuż przed realizacją projektu wziął ślub i wybrał się na Mundial 2010. Tam, podobnie jak w ligach francuskiej, szkockiej czy angielskiej pracował jako fotoreporter. Opisywany jako „jeden z najlepszych fotoreporterów sportowych” publikuje prace na ryusha.com.
Seán Murray – (ur. 1973) od trzeciego roku życia kibic Manchester United, z czasem obecny również na wielu meczach wyjazdowych. Już w latach 80. dokumentował historię „Czerwonych Diabłów” na zdjęciach, gromadząc bezcenny materiał. Naoczny świadek niezapomnianego finału Ligi Mistrzów 1999, gdy Bayern uległ w 93. minucie Manchesterowi.
Stefano Roverato – (ur. 1987) Student sozologii na uniwersytecie w Mediolanie. Nigdy nie rozstaje się z aparatem. Urodzony i zamieszkały we włoskim Como najbardziej lubi odkrywać cuda, których ludzie na co dzień nie dostrzegają. Zapalony miłośnik wspinaczki górskiej.
Steven D. Lenhart – dumny mieszkaniec Portland w amerykańskim Oregonie. Współzałożyciel „Timbers Army”, jednej z najbardziej wyrazistych grup kibiców w USA. Osobiście pomógł zmienić grupkę pozytywnych zapaleńców w uznane stowarzyszenie kibiców, uwzględnione kolektywnie w rankingu „25 najbardziej wpływowych ludzi Oregonu” na piątym miejscu.
Theo Michael – (ur. 1964) wychował się 200 metrów od słynnego Highbury. Gdy jego rodzice byli przekonani, że gra w piłkę z kolegami, on wśród 60 tys. ludzi oglądał Arsenal. Od 30 lat jest na każdym meczu u siebie i prawie każdym wyjazdowym. Oglądał najbardziej dramatycznego gola w historii ligi angielskiej, gdy Arsenal w ostatniej minucie odebrał Liverpoolowi tytuł na jego stadionie, w maju 1989 roku.
Thomas Willig – (ur. 1985) Urodził się w Rostoku, mieszka w Schwäbisch Hall, a fotografuje na całym świecie. Od wizyty w Peru i Boliwii w 2008 roku dokumentuje wszystkie swoje podróże, także tę na stadion berlińskiego Unionu. I choć z sentymentem wspomina wieczór wigilijny, zastrzega, że nigdy nie zostanie aktywnym kibicem piłkarskim.
Założona przez Iwonę Kargol-Dębicką Galeria Sztuki Współczesnej 2 Światy miała swoją inaugurację w 2004 roku, a od 2009 roku działa w nowej siedzibie, przy ul. Brzozowej 14 na krakowskim Kazimierzu.
Galeria skoncentrowana jest na promocji polskich i europejskich artystów, zarówno debiutantów, jak i tych o ugruntowanej pozycji, poprzez organizowanie wystaw oraz współpracę z instytucjami kultury i niezależnymi kuratorami. Chcąc dotrzeć do możliwie szerokiego kręgu odbiorców, Galeria 2 Światy prezentuje zarówno prace o charakterze eksperymentalnym, jak i te bardziej tradycyjne, wykorzystujące różnorakie media: malarstwo, grafikę, fotografię, rzeźbę oraz sztukę użytkową.
Galeria 2 Światy ma w swojej kolekcji dzieła młodych, często debiutujących artystów, m. in. Michała Minora, Piotra Pająka, Justyny Respondek, Katarzyny Pałetko, i Pauliny Steligi, jak również uznanych już twórców, takich jak Jan Lebenstein, Bożena Lesiak, Krystyna Nowakowska, Mariusz Krawczyk, czy Jan Szancenbach. Od 2009 roku Galeria współpracuje z Fundacją Forum przy organizacji międzynarodowego festiwalu dizajnu Design Attack.
Dzięki lokalizacji na krakowskim Kazimierzu miejsce wystawy będzie dostępne dla wszystkich chętnych. Dojazd jest możliwy liniami tramwajowymi (7, 9, 11, 13, 24, 50, 51 – przystanek „Miodowa”; 1,14, 19, 22 – przystanek „Starowiślna”; 3, 6, 8, 10, 40 – przystanek „Stradom”) i autobusowymi (128, 163 – przystanek „Stradom” lub „Starowiślna”). Polecamy zajrzeć na mapę:
Naszym celem jest pokazanie, że większość działań kibiców jest pozytywna, podczas gdy uwaga opinii publicznej skupia się na chuligańskich wybrykach, które należą do mniejszości. Wystawa ma przedstawić kibiców jako zbiorowość, którą łączy sympatia dla wspieranej drużyny. Podczas spotkania znikają wszelkie podziały, a wspólnym mianownikiem, który łączy ludzi na stadionie, jest sympatia dla wspieranego zespołu. Od Argentyny po Indonezję – ludzi mogą różnić status społeczny, wykonywany zawód, wiek czy płeć, ale pasja kibicowania wszędzie jest taka sama, a jej przejawy mogą przybierać różne, ciekawe formy.
Zdjęcia oraz opisy, które przez 12 dni będzie można oglądać w Galerii 2 Światy przy ul. Brzozowej w Krakowie, przekażemy później na rzecz niekomercyjnego turnieju piłkarskiego Wola Champions League (WCL), który już od pięciu lat odbywa się w Krakowie. Zdjęcia „Kibicowanie Jako Uniwersalny Język” staną się elementem osobnej wystawy, dokumentującej Wola Champions League i elementem towarzyszącym konkursowi foto WCL.
